Yürüyordum boynu bükük
ayagıma bir şey takıldı
gecenin karanlığında
tam düşüyordum
sana tutundum
dar sokakta
ben üşümüştüm
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




SAYIN ŞAİRİM; yüreğinizde yitip giden sevdanıza bir iç seslenişi hissettim dizelerinizde..benim de gençliğim bir dar sokaktaki bahçeli bir evde geçti..Canım babamın özenle ektiği kayısı ağaçlarına tırmanıyordum sürekli..ah ne sevgililer muhabbetleşirdi o sokaklarda..ne anıları gizlemiştir yürürken dahi çarptığımız duvarları..ne isimler kazımıştık ağaç gövdelerine....sizin de şairim anılarınız damağınızda buruk bir sevda izi bırakmış olmalı..hüzünler yüreğinizi nezendeyi her anımsayışınızda sarmış olmalı...müthiş özlemlerle nakış nakış işlenmiş bir şiir okudum..yazan dost kaleminize sağlık diliyorum..saygılarımla..+10 .dostlukla kalınız..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta