İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
SAYIN ŞAİRİM; yüreğinizde yitip giden sevdanıza bir iç seslenişi hissettim dizelerinizde..benim de gençliğim bir dar sokaktaki bahçeli bir evde geçti..Canım babamın özenle ektiği kayısı ağaçlarına tırmanıyordum sürekli..ah ne sevgililer muhabbetleşirdi o sokaklarda..ne anıları gizlemiştir yürürken dahi çarptığımız duvarları..ne isimler kazımıştık ağaç gövdelerine....sizin de şairim anılarınız damağınızda buruk bir sevda izi bırakmış olmalı..hüzünler yüreğinizi nezendeyi her anımsayışınızda sarmış olmalı...müthiş özlemlerle nakış nakış işlenmiş bir şiir okudum..yazan dost kaleminize sağlık diliyorum..saygılarımla..+10 .dostlukla kalınız..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta