Ayrıldık...Ben şimdi bu dar sokakta ellerinde karanfiller, yağmur altında bir adam.
Ve adam biliyor şu an kiminle sevişiyorsun.
Tuz kokan bu liman şehri ve yalnızlık senden ona veda armağanı.
Şehir hatları vapurları senin için ağlıyor her gece çığlık çığlığa.
Ayrıldık...
Üstelik bu koca şehir şahit ayrılığımıza.
Şimdi bu dar sokakta ellerinde karanfiller bir adam; yağmur altında, gözlerinde liman şehrinin demir almış, tuz kokan tüm gemileri...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta