Gülmenin yasak olduğu bir şehre giriyorum...
Bir adım arkamdan geliyor ölüm! ..
Ansızın,
Tehlikeli silahlar gibi dönüyor üstüme bakışlar...
İşaret parmaklarını uzatarak bana doğru,
İşte bu! diyor insanlar...
Yüreğini günışığıyla yıkayan adam bu! ! !
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Yüreğini günışığıyla yıkayan adam; umut yapışmış yüreğine.. ne güzel
Tebrik ederim, bir çoğumuzu anlatmışsınız şiirinizde, güzeldi.
Hasan Hüseyin Özak
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta