edeb dili ile konuşur ozan;
madem ki dilin böyledir ve saz eldedir
ve divan vardır ve post, bir nefes, sus’tuk.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gölge geçiyordu yağcıların çevresinden
izledikleriyle susar mıydı silah
ve dil delinir miydi dinleyende
ve yiğit kana gider miydi düşmüşlere
bu iş yürek işi, kılıç sokulmaz kadına
ve sevgi çemberi insanla başlar duada
rab sana, cehennem bana, gerçek sana
alıp gitme yola, çocuklar kalsın ardında
harikaydı keyifle okudum kutlarım
ve en çok beğendiğim dizeler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta