biz ikimizde iriyarı yaratık
bu dar koğuğa nasıl sığdık
yumuyorum beynimi
açıyorum aklımı:
bu dar hücrede sıkıştık
aşkıda yanımıza aldık
barınamayız artık
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Güzel... Gerçekten çok güzel sevgili Yavuz Taş..
Ve içinde barındırdığı anlamlar insanı çok farklı duygulara sevk ediyor..
Şiiriniz için teşekkürler...
Sevgi ve saygılarımla / Bı sılav u réz... By; M.V.G.
bayıldım bu şiire...
düşüncelerdeki isyan sanki...
yüreğinize sağlık.
.saygılar....
nurten hürel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta