Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sana 2 eleştiri yapacağım.
Birincisi: 'Belki o zaman belki acı çekmezdim.' dizesinde bir hata yapmışsın. 'Belki' sözcüğü... Bazen aynı sözcüğün bir dize içinde 2 kere kullanılması şiire ayrı bir tat verir. Ama bu şiirde bahsettiğim tadı vermemiş.
İkincisi: 'Ve' sözcüğünü çok erken kullanmışsın. Eğer bu sözcüğü bağlaç olarak kullansaydın olurdu. Ama burada bağlaç için değil 'sonlanma, bitme' anlamına sürükleyen bir sözcük olarak kullanmışsın. Bu anlamın yüklenmesi şiirdeki duyguların anlatımı biterken, sonlarda eklenmeliydi.
Sadece 2 hata gördüm bu şiirde. Anlam derinliğini bu 2 hatayı düzeltirsen sağlamış olursun.
Başarılar...
(Şiir genel olarak güzel.)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta