Damlayan Tavan Şiiri - Köşektaş Türküleri

Gökyüzü karardı, bulutlar çöktü,
Gecenin zifiri, yaşını döktü,
Kapıma peceme, nemler birikti,
Damla damla sular, kulakları yağlıyor,
Yorgun çatımız da, sessiz ağlıyor.

Odanın içine, leğen dizildi,
Yoksulun kaderi, böyle çizildi,
Gardaşım korkudan, köşeye büzüldü,
Tahtanın altından, sular çağlıyor,
Yorgun çatımız da, sessiz ağlıyor.

Anam köşede, uykuya daldı,
Bu zalim fırtına, neşemizi çaldı,
Soğuk vurdu bizi, dertlere saldı,
Bedenim soğuktan, durmaz sızlıyor,
Yorgun çatımız da, sessiz ağlıyor.

Çatırdar direkler, yorgundur aslı,
Evin her köşesi, hüzünlü yaslı,
Pencerem eski, demiri paslı,
İçimde bir sızı, hemen başlıyor,
Yorgun çatımız da, sessiz ağlıyor.

Şafak sökmek bilmez, vakit uzadı,
Damağım kurudu, kalmadı tadı,
Fakirlik garibin, ezelden adı,
Felek kollarımı, sıkı bağlıyor,
Yorgun çatımız da, sessiz ağlıyor.

Köşektaş garibi, darda bu gece,
Dilimde dualar, çözülmez hece,
Yaşamak yoksula, büyük bilmece,
Zalim hayat beni, durmaz taşlıyor,
Yorgun çatımız da, sessiz ağlıyor.