“insan hiç bilemiyor ne çok sevdiğini
giden bir ömürse kim alır verdiğini
*
çatlamış toprak gibi hasrettim rahmete
ıslak dudakların değdi bunca zahmete
*
biliyorum beni sevebilmen mucize
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta