Damlacıklar Şiiri - Nafiz Faik Erbaş

I

Yaşadığım yerin en güzel yanı
Senin de burada yaşıyor olman
Çünkü aynı gökyüzüne bakıyoruz
Belki aynı anda...

II

Kim bilir hangi mevsimde
Başladı bu aşk
Belki sonbaharda
Sararan yapraklar arasında
Belki de
Hep vardı...

III

Seni sevmek
Sessiz sessiz büyümek
İçimde bir ağaç gibi
Dalları göze uyanan

IV

Seni seviyorum
Çocuk gibi
Dünyayı ilk kez
Görüyormuşçasına
Öyle masum
Öyle büyük

V

Sen benim
En güzel devrimim
En büyük özgürlüğüm
Kalbimde açan
En kırmızı çiçeksin

VI

Seni sevmek
Kocaman bir şey
İçimde büyüyor
Deniz Gibi
Gökyüzü gibi

VII

Kırk yaşında bir adam
Deli gibi sevebilir mi?
Onsekiz yaşındaki
Bir genç gibi
Sevebilir kardeşim
Sevebilir