İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Niye "hazin" olsun anlamadım,
Kavuşmak böyle bir şey değil mi?
"Derenin nehre, nehrin denize,
Sevenin de sevdiğine..."
Ya kesilseydi önü?
Kurusaydı... düşünemedim bile
Örtmenim... tebrikler..:)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta