Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
"Cahiliye Dönemi",
Hortladı Örtmenim...
Nihayet bizi de benzettiler, kendilerine!
Kız çocuklar yetmemiş olacak ki
Arada erkek çocuklara da sıçrıyor bu "yobazlık!"
İnsan mı, aklı, fikri orasında olan hayvanlardan mı,
Bilemedim!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta