bütün fenerlerini yakılı tut dünyanın
fitili değmesin yüreğimize
ışıksızlıktan küflendi sabahım
mantarlar türüyor ardıç diplerinde
kokusuyla bayıldım
sen beni öldü sandın...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dedim ya az önce
Sevgidir, sönmek bilmeyen ateş,
O yandıkça küf tutmaz hayat,
Ölüm de uzaktır zaten,
Bayılmak
Sevdadan...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta