Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
mükemmel kalemine sağlık kutlarım muhabbetle
Muhterem kardeşim, güzel bir şiir okudum, eline diline sağlık. Gönlü güzel olan insanlar asildir, diyorum.Yer yüzünün güzellikleri sizin olsun. Sevgi ve Muhabetlerimle...
pişmanlık..ah o pişmanlık..yollara sığmayan..yılların süpüremediği o anlar..neye yarar ki ...şimdi..yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta