Damla damla!
Bir yatak bul kendine.
Geç sonbaharın dökülen kuru yapraklarının ininden.
Aşkına bulan toprağın, karış diğerlerine.
Beraber süzülmeyi öğren.
Seviş toprakla!
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta