Saba, serin nefahatiyle bir sabah-ı lâtif
Baharı andırıyordu esib hafif hafif
Bu subh-i neş’e-feza, bir hazan sabahiydi
Ki hatıratı gönülde yaşar, durur idi
Gülümsüyordu tabiat, yine taravetle
Az önce düşmüş olan bir zülâl-i rahmetle
O selsebil-i semayı yudum yudum içerek
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta