Gaflete dalma gönül, zaman geçti,
Kim neylesin seni, boşta kalırsın.!
Günlerin akşamda yıldızın kaydı,
Bu hayat bitermiş, bitmez sanırsın.!
Kitaplar dürülür, insanın bahtta,
Kalemler kırılır, Divan’da şahda,
Gerçekte hatır yok, dürüst olmakta
Evham da olursan, biter yanarsın.!
Oranın maddiyat, varlık olursa,
Bilmeyen hal hatırını, sorarsa,
Duygusuz dünyada, boşa dönerse,
Gerekmez yerleri, yuva bilirsin.!
El öpmeler çoğalır, ganimet hak,
Elinde avcunda, olmasın da bak,
Dürüstlük bir düğmeyse, üstüne dik,
Sel gelir geçer, yıkıntı alırsın.!
Sen yürekte talan, olma ademsin,
Dürüstlük mirastır, sade adamsın,
Güzellik yürekte, hikmet bilensin,
Salma yadlarını, boşta kalırsın.!
Hikmet insandadır, boşta arama,
Yalanı yok eyle, dile dolama,
Zemzem sözdedir, bal tatlı olana,
Mübarek yüzünde, dilde olansın.!
Miadı, toplan artık, deli gönül,
Belki kısmet olmaz, yarın bir ödül,
Dalında Ötüşür, baykuş ebabil,
Kabe‘ni toprakta, bulur kurarsın.!
24.02.26 / Saat 23,48
MİADI (Mehmet AY)
Kayıt Tarihi : 24.2.2026 20:16:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!