Dallar Şiiri - Ferhat Yıldırım Gören

yukarıya bakıyorum bazen,
sanki orada başka bir ben kalmış gibi.

uzandım,
yetemedim.
her adımda geçmişin ipi
beni geri çekti.

biri “özgürsün” dedi,
inanmadım.
çünkü özgürlük,
kendi kendine konuşabildiğin bir sessizlikse
ben çoktan oradaydım.

birisi geçti yanımdan,
bakmadım.
bakmak,
bir ihtimali büyütmekti.

şimdi beklemiyorum,
ama gidişleri izliyorum.
her ayrılış,
biraz ben.