Saat 03.15,
Ağırlaşmış başımda,
İpini koparmış köpek sürüsü gibi,
Bin bir ağrı…
Uyanır uyanmaz,
Dişlerimin ve,
Parmaklarımın sararmış arası,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




biraz uzun omuş keşke daha kısa olsaydı daha güzel olurdu kalemine saglık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta