Dalgın dalgın bakarsın yine sen uzaklara
Sen baktıkca sis çöker kar yağar doruklara
Düşünürsün kış geçmiş baharın son gününde
Sen Baktıkça sis çöker kar yağar doruklara
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta