Hep çırpındı, kabardı, kudurdu,
Hınçla çarptı deniz kıyılara.
Azgın dalgalar coştu da coştu
Kabarmış kiniyle insanlara...
Ve bu dev âniden köpük oldu
Çarpınca şu küçük kayalara...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Hoş bir dev cüce ikilemi. Gerçek her zaman göründüğü gibi değildir. Beklentilerimizin sonuçları da. İster umuda dayansın, ister korkuya.
kutlarım şair bey..harika dizeler..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta