Gururun seni benden aldı,
İçim de bir parça sevgi kalmadı.
Sensizliğe alışamam sanardım,
Oysa alışmak sevmekten daha kolaydı.
Güzelliğin hiç fayda etmedi onca zaman.
Birtek anı bile kalmadı senden,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta