Bir tutsak ağaç gibiyim
yanlış yerlerde büyüdüm
hiç bilmediğim suları yudumladım
beyaz bir kelebeğim olmadı asla
kahverengi sokakları adımlarken
ölümle sessiz bir soluk alıp bir daha bırakmazcasına tutmak istiyorum
patlayan bir lambam olmadı hep mumlarla büyüdüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta