varlık içinde yokluğa doğdum
sessizlik solumda açılmış derin bir yara
dalgaların git-geli yoruyor kıyımı
her ne kadar dalgakıran olsam da
kayalarım çatladı, içim soğudu her konuda
ellerim boş; adım yalnızlığa yazılmış
dünyayı yaksam nafiledir, zannımca
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta