Çukurova'nın Esmer Çocuğu
Ve gece karanlık,
Usandım yorgun şehirlerin nöbetlerinden
Biliyor musun,
Gelmedi beklediğimiz mevsim
Düşüyorum dallarından hayatın
İnanmazsın saçlarım papatya tarlası
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta