Bir satır şiirle başlardı her şey
İki dalga arası mesafeler koşulurdu
Umudun umutsuzluğa uzaklığınca
Hep kendimize alırdık yaşamı
Ötekileri bırakırdık çatışmalar ortasında
Sonra bir gün yaşam
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
