* Bu gidişi bir kaçış olarak kabullenme.
Hiç kimse kendi gerçeğinden kaçamaz.
* Ağlama hakkı dahi elinden alınan,
Bir yerde yaşarken gecenin karanlığında,
Bir damla gözyaşına sığdırdı aşkını.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta