Şimdi bir daktilonun sesinde uyuklayan şiir kadar
yorgunum... Odamın en eski ve en kıdemli sandalyesinin
belirsiz zamanlarda gıcırdaması, diri
tutuyor umudumu... Ömrünü siyaha adamış bir
duvardan farksızım... Öylece susuyorum; fakat
gölgemi de kimselerden eksik etmiyorum. Canım
sağ olsun...
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta