Şimdi bir daktilonun sesinde uyuklayan şiir kadar
yorgunum... Odamın en eski ve en kıdemli sandalyesinin
belirsiz zamanlarda gıcırdaması, diri
tutuyor umudumu... Ömrünü siyaha adamış bir
duvardan farksızım... Öylece susuyorum; fakat
gölgemi de kimselerden eksik etmiyorum. Canım
sağ olsun...
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta