Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Yeniden başlamanın, kendini yenilemenin, bir yerlerde takılıp kalmamanın şiirini ve sizi kutlarım...
Nice yıllara......
İçeriği ve iletisi çok şıktı...Kutluyor,saygılar sunuyorum...
Kim evrene ne sunarsa yarın önüne onlar gelecek.. Umutla en caresiz anlarda bile yeniden başlayabilmek mesele.. Güneşe yüzümüzü dönmek..
Anlamlı ve etkili bir şiir. Kutluyorum. Sevgi ve saygı ile..
Her zaman yeniden başlamak, yeniden doğmak;
Farkında olmadan bile hep kendini aşmak,
Ne güzeldir güzel engin ufuklara bakmak,
Gecenin sessizliğinde karanlığa dalmak! ..
Güzel ve bir o kadar da anlamli dizelerinizi kutluyorum saygideger Arif abim.Saygilarimi yüreginize tam puanimi dizelerinize birakiyorum.
Bir gün insan mutlaka ektiğini biçecek,
Ayılınca yeniden ıssız yola düşecek,
Sen yine bunda güneşin ilk doğuşuna bak,
İşte bu başlangıç olsun hem yeniden doğmak! ..
BİRŞEYLERE YENİDEN BAŞLAMAK YENİDEN DOĞMAKTIR ASLINDA. VEYA KENDİNİ, KÜLLERİNDEN , YENİDEN YARATMAK. UMUT DOLU BİR ŞİİR, KUTLARIM GÖNÜLDEN...
yüreğine sağlık üstadım
Tebrikler kaleminiz daim olsun hocam.
Bir gün insan mutlaka ektiğini biçecek,
Ayılınca yeniden ıssız yola düşecek,
Sen yine bunda güneşin ilk doğuşuna bak,
İşte bu başlangıç olsun hem yeniden doğmak! ..
insan ne ekerse onu biçmiyor çoğu zaman malesef güneş her doğup batıyorken her gelen aydınlığı biraz daha bulutlandırıyor yinede umut dünyası ....
tebriklerimle .....
beğeniyle okudum güzel şiirinizi, yüreğiniz daim olsun, sağlık ve esenlikler diliyorum, tam puan + ant.
selamlarımla
beğeniyle okudum güzel şiirinizi, yüreğiniz daim olsun, sağlık ve esenlikler diliyorum, tam puan + ant.
selamlarımla
Bu şiir ile ilgili 56 tane yorum bulunmakta