Gitmek,düşünceden değil düşünceyle birlikte,düşünceye yürüyebilmektir.
Düşünceye yol almak, düşüncenin aştığı yollardan, yaşama bir yol bulmaktır zor olan.
Düşüncenin bilinmezliğinde,düze çıkmak,yaşamla bütünleşmektir.
Henüz güneş doğmadan aydınlanmak çıkmaktır gündüze.
Düşüncenin açtığı izlerde kendine varabilmektir insan.
Yürümek düşüncenin ışığında...
Düşüncenin ışığıdır yaşamın ışıklarıyla buluşturan.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta