Çile menekşeleri oldun, sana bakan gözlerimde,
Ben duruyorum ama, sen durmuyorsun sözünde,
Sadece bir tek sen varsın, hor görülen gönlümde,
Silinmedi ismin hiçbir zaman, bu saf yüreğimde.
Bir türlü çıkmıyorsun,geceleri düşümden,
Gözümde üstünsün,hayırsız kardeşlerimden.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta