Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gönül dostu, Şiirinizi okudum, Hayatta keşkeler olmasa. Hele hele analar için keşkeler olmasa.
Sevdiklerin kıymeti gittikten sonra anlaşılıyor.
Selamlar.
İsmailoğlu Mustafa YILMAZ
Yüreğine sağlık.Kutlarım. Keşke zamanında değer bilenlerden olsak.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta