Zaman Eylül!
Eylül, kan revan öç bulanmış bir sonbahar.
Ölüm kusuyor radyolar türkü aralarında
O türküler, benim sen yanımdı son şafağa kadar
Her şeyimi aldılar elimden, urbalarım / donum dâhil.
Zindan zemheri soğuğuydu,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
