Dâhiler hem öksüz, hem de çocuksuz olurlar.
Bu nedenle ne çocuklar ebeveyinlerine benziyorlar, ne de dâhinin çocugu ona benziyor.
Dâhiler kendi kendilerine baba olurlar, anne olurlar.
Kendi kendilerini ülkü aracılığıyla doğururlar.
Yapılmış, geçilmiş tüm yollar onları memnun etmediğinden kendilerine yeni yollar arıyorlar. Rahatsızlıktan açılmış yol, dâhinin rahatça büyüttüğü çocuğudur.
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta