Çarşı işlerinden dönen dairemiz personellerinden Nizamettin, gülmekten ıslanan gözlerini silerek anlatmaya başladı;
Halk otobüsü ile işe gelirken; duraktan ayrılmak üzere olan otobüs şoförü, yan aynadan otobüse yetişmeye çalışan yaşlı kadını görür,
(Bu yaşlı kadın; Nizamettin’in de çok iyi tanıdığı sevimli, nur yüzlü, kısa boylu yine malum ‘Muko Halamdı’.) tekrar aracını durdurup, düğmeye basarak ön kapıyı açar, yetişmek için çaba gösteren yaşlı kadına birazda kapıya doğru eğilerek;
-Buyur abla der.
Yaşlı kadın(Muko Hala):
-Yoncalığa gidirmisen.
Şoför;
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta