Ham iken yandık
Daha pişmeyi tadamadan
Daha kaç güneş batacak bu minarelerden
Kaldıramadağımız yükler binecek
Bu büyüler dinecek
Daha kaç? ...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bizim gibiler çok yanar..közlenirmişiz durmadan..kızıl bir ateşin ortasında kendimizden geçermişiz ruh ikizim..arayanmışız biz.sınav dediğin zamanmış..ve zaman durmadan akarmış..ve biz hep sınavlardan geçermişiz..o yüzden ölümlerimizi beklermişiz geçer notu alıp almadığımızı bilmek için..sen ölümlerini bekleme hep yaşa ruh ikizim :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta