Bir nefret yükseliyor
İnsan denen yaratığın DNA sarmalından
Binlerce yıllık uykusundan uyanmışcasına
Yer kürenin en kutsalından
Şeytanı kıskandırırcasına.
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bulaşıcı bir melodi gibi
Naraya dönüşüyor sesler
Boğuyor saygıyı, sevdayı, aşkı
Boğazlıyor İsmail’i, İshak’ı
Ve fütursuzca dönüp
Tanrım senin için diyor
Senin için bu kanlar akıyor
El açıp yakarıyor
Bana artık cennetimi ver.
-----Osman bey güzel bir şiirinizi beğeniyle okudum kutlarım .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta