Daha Çok Özlüyorum Şiiri - Ersoy Tümay

DAHA ÇOK ÖZLÜYORUM

Her sabah, eksik uyanıyorum kendime
Yoksun, ne kokun ne sıcaklığın
ne de nefesinin izi
Küf tutmuş bir hüzün çöküyor gözlerime
Suretim de, yorgun bir aldanış
Varlıkla yokluk arasında, paslı bir sarkaç gibi çarpıp duruyorum

Hayaline mühürlü hislerim, aklım meczup, kalbim sürgün
Göz kapaklarıma musallat siluetin
Doğmadan ölen, kırık bir umut gibi solgun
Sigaramın dumanı sızlatıyor ruhumu
Özlem tüten çayımın buharında o biçim hislerim

Susuyorum
Ben susuyorum, kalemim de susuyor
Sustukça daha çok kanıyor içim, daha çok acıyor yüreğim
Acıdıkça, inadına daha çok özlüyorum seni.

ERSOY TÜMAY 16.01.2026