Hayat, eksik kalmış cümlelerin toplamıymış meğer,
Şiir dediğimiz, söylenemeyen kelimelerin gizli defteriymiş.
Sen benim satırlarımı doldururken,
bir kalem vardı, içimi kanla durmaksızın yazan.
Satırlardaki boşluklardı, sensizliğe terk edilmiş ben,
Bir yol vardı çıkmazlara uzanan,
ve bir türlü sana varamayan…
Yüz yıl oldu yüzünü görmeyeli,
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.
Devamını Oku
belini sarmayalı,
gözünün içinde durmayalı,
aklının aydınlığına sorular sormayalı,
dokunmayalı sıcaklığına karnının.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta