Eşkıyaya mekân oldu bir zaman
Aktı yüreklere doldu bir zaman
Yenildi zamana, uslandı dağlar
Çıktım yücelere sılaya baktım
Yanık yüreğimden türküler yaktım
Ağladı benimle, seslendi dağlar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta