Dağların Başında Duman Eksilmez

Dağların başında duman eksilmez,
Gönül yarasını kimseler bilmez.
Gidenler dönmüyor, haber de gelmez,
Yolların sonuna bakıp dururum.

Yüce dağ başında bir garip kuşum,
Hasretin narıyla yandım tutuştum.
Kaderin elinden gurbete düştüm,
Gözümün yaşını döküp dururum.

Bağımda açılan güller kurudu,
Felek vurdu beni, canım çürüdü.
Ayrılık rüzgarı esti yürüdü,
Derdin zincirini çekip dururum.

Sazımın telleri dertli çalınır,
Sanma ki bu ahım yerlerde kalır.
Bir gün bu dünyadan göçün alınır,
Mezarın taşına bakıp dururum.