Istanbul Bakirkoy 7Aralik
Dağların başı duman
içime çöken bir sessizlik gibi ağır.
Patikalar adını unutur akşam olunca,
rüzgâr, cebimdeki bütün sözleri savurur.
Bir keçi çanı uzaktan, ince bir umut,
kayaların kalbinde yankı olur.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Yüreğine kalemine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta