Sözüne inandığım
Dayanıp da yaslandığım
Bu hayatta güvendiğim
Benim büyük dağlarım
Çökmüşler arkamdan
Dost bildiğim dağlarım
Benim dostlarım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Umutsuz değilim
Güvendiğim tek yaradanım
Bütün ümitler yok olunca tek Güvencemiz Allah dır başka gidecek bir yerimizde
Sığınağımız da yoktur hocam emeğinize gönül sesinize sağlık tebrik ederim
Saygılarımla selamlarımı sunarım
Değerli ozanım yorumunuza teşekkür ediyorum saygılar sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta