Çocuk kalbinle şişirmiş şişirmiş şişirmişsin de
Yumak yumak balon balon dağ dağ etmişsin sevgiyi
Sonra da fare doğurunca dağ
Balon gibi sönme
Sinme pörsüme ezilip büzülme
Ağlama yağmurlarla üzülme
Ne dağlar ne fareler doğurur da aslanlar kükretir sanki
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Çatlamış topuklarını batır da tuzlu suya koş sevgi korunun üstünde...
Eski bir şiirini seçtim bu gün, ama hiç eskimeyen yürek vurgunları...
Dağ yamaçlarından koşuşlarım geldi aklıma, topuklarım kan revan...
Gün batımlı, imbat rüzgârları izmirin...
Ve çocuk rüzgârları sevdim, Kordonbuyu'nda yalnızlığımla...
Geç gelen hüzünleri atmak istedim başımdan ve sen çıktın karşıma hemşerimmmm...
Bugün mutluyum 'Dağlarca sevdim'...
Mustafa Yılmaz
İzmir
bu güzel şiiri paylaşan yüreği kutlarım...yeni bir hayat felsefesi gibi...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta