Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzel, duygulu, toplumsal ve yöreselliği harika
canlandırmış sayın Apaydın.Kuzularını otlatırken donarak hakkın rahmetine kavuşan seksenlik Senem nineyi hatırladım. Tabii yöremizin kınalı kekliklerini de.
Kempol35 Kemal Polat
O da mı ölmüş, hiç kimse kalmadı mı bu dünyaya; kekikler hala buram buram tüter dağlarda..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta