Dağlar kızı çıkmış yola bir kış günü bir gün,
Al yazması boynunda, gezer dağda bayırda.
Al yazması bayrak gibi, boynunda gezerken,
Baktım kıza kar yer susamış dağda bayırda..
Zülfün bele sarkmış, dökülür karlara doğru,
Görsen şunu, çimlerde gezen yerdeki kumru,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta