Feryat figan inler de kendince ağlar
Başı bulutlu yüce tepeli dağlar
Hasretin bağrımızda ateşi yanar
Sevdası yaralı gönlümüzde çağlar
Yerlere kazık olarak çakılmışlar
Sesi yankılayan başı yüce dağlar
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
