DAĞLAR
Dağlar! İçim kan ağlar, yaram gönlümü dağlar, gözyaşım sel olur çağlar, gözümü kapatır yolumu bağlar,
Dağlar!
Dağlar! Sen ne heybetli görünürsün. Ne hissiz…
Ancak içindeki volkanlardan çokları habersiz.
Bazen yamaçlarında bir tiz
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta