DAĞLAR
Dağlar! İçim kan ağlar, yaram gönlümü dağlar, gözyaşım sel olur çağlar, gözümü kapatır yolumu bağlar,
Dağlar!
Dağlar! Sen ne heybetli görünürsün. Ne hissiz…
Ancak içindeki volkanlardan çokları habersiz.
Bazen yamaçlarında bir tiz
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta