Bir zamanlar yiğittiniz merttiniz
Nizam verirdiniz cihana dağlar
Başınız dik, serapa heybettiniz
Sizde yenildiniz zamana dağlar
Hasret kaldık şimdi yiğide, merde;
Hani adam gibi adamlar nerde?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Helâl olsun.
Her yönüyle mükemmel bir şiir.
Sanatsa sanat. Bilgiyse bilgi. Ritimse ritim.
Göndermeler güzel.
Dağlara veya dağlanmış yüreklere iyi bir sesleniş.
Bu şiiri yazdırıp saklayacağım.
Tebrikler Sayın Şener.
Şairin dostu, sırdaşı dağlar, türkü türkü yücelmiş dizelerinizde Kutluyorum, saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta